﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Szkoła gospodarzy”> 
<author_1=”Władysław Bluzer”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="11">
<date=”1954-11-05”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Osiągnięcia te stały się podstawą do podjęcia nowego, cennego zobowiązania. Załoga elektrowni postanowiła przez spalanie mułu i przerostów w ilości o 49 tysięcy ton większej od zaplanowanej, zaoszczędzić 39 tysięcy ton wysokowartościowego paliwa.
W wyniku tego zobowiązania elektrownia zrzeka się przydziału 3 tysięcy ton węgla.
Wszyscy! 
Nie ma oddziału elektrowni, dokąd by nie dotarło wezwanie, ponieważ nie ma oddziału, który by nie brał aktywnego udziału w jego opracowaniu. W oddziale nawęglania, przy młynach rozdrabniających węgiel na pył, suszarniach mistrz Józef Nowicki z pracownikami swojej zmiany obliczali skrupulatnie możliwości własne i urządzeń. Postanowili jeszcze lepiej niż dotychczas przygotowywać mieszanki paliwa, lepiej wykorzystywać muł i przerosty. Od nich przecież zaczyna się długi, zamknięty łańcuch oszczędności, o którą walczą wszyscy. 
Najlepsi palacze kotłowni Alojzy Pukocz, jego imiennik Alojzy Słupik i Karol Pudelko wypracowali system bardziej ekonomicznego niż dotychczas prowadzenia kotłów.
Mistrz zmianowy Józef Mazur i jego pracownicy z oddziału gospodarki wodnej zobowiązali się tak pracować, aby z ich powodu nigdy nie było kłopotu. A zadanie to niełatwe. Wody w Łaziskach nie jest za wiele. 
Brygady remontowe kotłów i turbin maja wielkie osiągnięcia. Słyną z dotrzymywania a często skracania terminów napraw i ich wysokiej jakości. Wystarczy powiedzieć, że nie wydarzyła się ani jedna awaria urządzeń z powodu źle przeprowadzonego remontu. Brygadzista Paweł Białek, jego kolega Józef Hercok i mistrz Rudolf Nowak remontujący kotły oraz mistrz Karol Strokol, brygadziści Bernard Ćmiel i Karol Korcok remontujący turbiny, mogą wraz ze swymi grupami roboczymi być dumni z dotychczasowych wyników pracy. 
Nie ustępuje im w niczym brygada remontowa urządzeń elektrycznych pod kierunkiem Herberta Jabłonki. Całością pracy w zakładzie kieruje dyrektor inż. Molikiewicz, zaś poszczególnymi działami eksploatacyjnymi inż. Kurczab, działem nawęglania — tow. Rębacz, remontów — inż. Felisiewski; głównym energetykiem jest inż. Słomka.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
